عاشقانه

 

  ماهي به آب گفت : تو نميتوني اشكاي منو ببيني , چون من توي آبم… آب جواب داد اما من ميتونم اشكاي تو رو احساس كنم چون تو توي قلب مني

 

  -+-+-+-+-+-+-+-+-+- 

در سكوت مي توان نگاه را معنا كرد و آن را با عشق به دل پيوند زد مي توان بهار را به ديدار برگهاي خزان زده برد و براي رازقي هاي اميد از عطر دوست داشتن گفت مي خواهم سكوت كنم و تنها به حرف نگاهت گوش كنم

 

 

   -+-+-+-+-+-+-+-+-+-

هيچ وقت نذار هر رهگذري که رد ميشه رو دلت يادگاري بنويسه چون بعدا پاک کردنش خيلي سخته

 

   -+-+-+-+-+-+-+-+-+-

 يکديگر را دوست بداريد و چنانچه به اين کار قادر باشيد پس همه کارها ي ديگرخود به خود روبه راه خواهند شد

 

   -+-+-+-+-+-+-+-+-+-

دوست داشتن کساني که دوستمان مي‌دارند کار بزرگي نيست، مهم آن است آنهايي را که ما را دوست ندارند، دوست بداريم

 

   -+-+-+-+-+-+-+-+-+-

اي غنچه ي خندان چرا خون در دل ما مي كني ؟

خاري به خود مي بندي و ما را ز سر وا مي كني

شهريار

  -+-+-+-+-+-+-+-+-+-

کاش اينجا بودي

کاش در باغچه سبز دلم مي ماندي

کاش شعر غم من را

ز افق هاي غريب نگهم مي خواندي

کاش اينجا بودي

کاش گلهاي فراق تو گهي مي پژمرد

کاش گنجشک دلت

در غم من مي آزرد

و جدايي مي مرد

کاش اينجا بودي

کاش اينجا بودي

  

   -+-+-+-+-+-+-+-+-+-

 هميشه دوست داشتم ابر باشم.چون ابر انقدر شهامت داره که هر وقت دلش ميگيره جلوي همه گريه کنه

 

  -+-+-+-+-+-+-+-+-+-

اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم هيچ گاه براي آمدنت باران را بهانه نميکردي رنگين کمانم

 

   -+-+-+-+-+-+-+-+-+-

 هر جا بگذرد تابوت من غوغا به پا خيزد که گويند : چه سنگين مي رود تابوت اين مرده از بس آرزو دارد

  -+-+-+-+-+-+-+-+-+- 

از کبوترپرسيدم : زندگي چيست؟ پرهايش را تکان داد و جواب نداد ازدريا پرسيدم:زندگي چيست؟ خروشيد و جوابم را نداد ازآفتاب پرسيدم:زندگي چيست؟ غروب کرد وجوابم را نداد ازانسان پرسيدم:زندگي چيست؟ گفت: زندگي خون دل خوردن است اولش عشق وبعد مردن است.

 

   -+-+-+-+-+-+-+-+-+-

نيامد ز سوي تو هم خبري نداري تو بر حال من نظـري شکايت برم از تو پيش خدا تو را خاطر افتاده با دگـري

 

   -+-+-+-+-+-+-+-+-+-

مهرباني را در نگاه منتظر کودکي ديدم که آبنباتش را به دريا انداخت تا اب شيرين شود

 

   -+-+-+-+-+-+-+-+-+-

ما چون ز دري پاي کشيديم ،کشيديم اميد ز هر کس که بريديم ، بريديم دل نيست کبوتر که چو برخاست نشيند از گوشه ي بامي که پريديم ، پريديم رم دادن صيدِ خود از آغاز غلط بود حالا که رماندي و رميديم ، رميديم صد باغ بهارست و صلاي گل و گلشن گر ميوه ي يک باغ نچيديم ، نچيديم وحشي ! سبب دوري و اين قسم سخن ها آن نيست که ما هم نشنيديم ، شنيديم

 هميشه يه کسايي بودن که بهم ميگفتن چرا تو عشق نداري؟هميشه بودن کسايي که بهم بگن عشق يعني زندگي… ميگفتن اگه عاشق نشي يعني زندگي نکردي… ولي بهم نگفتن اگه اسير يکي بشي دلت ميسوزه…بهم نگفتن اگه با چشاش نگات کنه انگار تموم جونتو به آتيش ميکشن…بهم نگفتن اگه تموم روز ببينيش بازم دلتنگش ميشي…بهم نگفتن ممکنه يه روز بذاره بره…بهم نگفتن… نگفتن که تو پشت سرش اشک ميريزي ولي اون بي اعتنا ميره…نگفتن تو ديوونش ميشي ولي اون بي خيالت ميشه 

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: